|
Mijn weg als regressietherapeut/docent
Hoewel ik tot 1999 in het
basisonderwijs werkzaam ben geweest, heeft deze website niets met dat onderwerp
te maken. Daarnaast heb ik vele jaren les gegeven als docent hypnotherapie en
regressietherapie, wat wel gerelateerd is aan deze website.
Omdat ik van jongs af aan geinteresseerd ben in alle vraagstukken die te maken
hebben met de samenhang van leven en dood in relatie tot de zingeving van het
leven, kwam ik al jong volwassene in contact met de theosofie, de enige beweging
in mijn omgeving waar men dezelfde interesse had als ik.
Naast mijn onderwijskundige studies ging ik toen de theosofie bestuderen en
raakte al gauw onder de indruk van de verregaande inzichten van de Tibetaans-boeddhistische
monniken Moria en Koot Hoomi. Zij hadden de Russin Blavatsky de kennis gegeven, die zij aan het
einde van de 19de eeuw in
de vorm van de theosofie naar het westen bracht. Enige vorm van
persoonsverheerlijking was en is mij vreemd, maar hun kennis was voor mij
onbetwijfelbaar. Wel miste ik in die tijd nog de mogelijkheid om zelf onderzoek te
kunnen doen.
Dat veranderde in 1978 toen de Vereniging voor Educatieve
en Experimentele Hypnose werd opgericht. Daar beoefenden we in werkgroepen
het hypnotiseren, waarna ik al vrij snel onderzoek
deed naar de waarde van de herbeleving van vorige levens. Dat leidde er na
verloop van tijd toe dat
ik me ging bekwamen als regressie-reïncarnatietherapeut, waarna ik
in 1983 docent werd bij het eerste instituut waar men op H.B.O.-niveau het vak
van hypnotherapeut kon leren. Daarbij is de naam hypnotherapeut in zekere zin
misleidend, omdat de goed opgeleide hypnotherapeut niets doet wat maar enigszins
op hypnose lijkt.
Door mijn vele contacten raakte ik bevriend met enkele mediums
die mijn begeleiding nodig hadden, terwijl ik als wederdienst met hun mediamieke
mogelijkheden mocht experimenteren. Al doende ging ik steeds beter begrijpen hoe het
reïncarnatieproces verloopt. En zo kwam ik tot het inzicht dat enkele
uitspraken van de reeds genoemde Tibetanen
niet juist zijn overgebracht of om andere reden niet kloppen. Het effect daarvan
acht ik zo groot, dat geen theosoof, antroposoof of rozenkruiser zijn/haar
leringen met betrekking tot de wedergeboorte kan begrijpen. Ik heb dat uitgebreid
beschreven in mijn eerste boek 'De dood het achterhaalde einde'.
Een en ander heeft ertoe geleid dat ik les
gaf in de regressietherapie, psychotherapie gaf (nog steeds met mate) aan die mensen die mij
begeleiding vroegen. Maar daarnaast heb ik sinds 1970 minstens 30.000 uur denkwerk en onderzoek besteed aan
de ontwikkeling van een visie op al die onderwerpen die buiten het
onderzoeksterrein vallen van de wetenschap. Deze visie die puur op de logica is
gebaseerd, heb ik uitgewerkt in de Universele Gestalttheorie.
Terug naar homepage
|